albert E. lopez

Ang hirap isipin kase baka mabaliw ako? ang hirap mag tanong baka kasi walang sagot?

Ang hirap pakingan nabibingi ako? Lahat na ata ng tanong tinanong ko na sa sarili ko….ang hirap hanapin ng sagot lalot ang sagot ay nakatago sa sarili mo….may tanong bang walang sagot….pero minsan nag tanong ako sa sarili ko…ang hirap na mang sagutin….ito na talaga ang kwento…..mahirap malaman ang katotohanan pero hanging kay lan ko itatago sa kanya to hagang ngayon sya parin ang tinatwag ng puso ko…may mga panahong sabi ko tama na wag na kong umasa pero pag na kikita ko sya di ko mapigil ang sarili ko na bigkasin kahit pabulong na MAHAL KITA KUNG NA RIRINIG MULANG SANA minsan sinasabi natin sa sarili nating masakit ang mag mahal…bakit yung salitang MAHAL ang parang may sala ….di kaya yung nag mamahal o yung taong nag mamahal ang na nanakit….anu sa pagay nyo….ok balik na sa kwento ko…..masaya ko pag na kakausap ko sya minsan sabi ko wag nang tumakbo ang oras pag kausap ko sya parang ang gabi ay nagiging umaga ang buwan ay nag mimistulang araw….gusto ku mang sabihin na!

kung malalaman mulang na kung gano kita kamahal…pero nasa sarili ko narin kung bakit di ko mabangit di dahil sa alam kong di nya ko kayang mahalin…sadyang di lang ako para sa kanya alam kong mas may ibang karapat dapat pa sakanya higit sakin…dahil di pa sapat ang alam at kakayahan ko para makuha ko sya…sapat na na Makita ko syang masaya….